Die mening van een ander? Trek je er niks van aan!

Trek je niks aan van de mening van anderen

Luister je liever de podcast?

En daar sta je weer voor je kledingkast.
Je hebt zo’n zin om dat ene jurkje, wat je zo lonkend aan lijkt te kijken, aan te trekken.
Maar wow, wat een felle kleuren.
Iedereen ziet me lopen als ik dat aantrek.
En is het wel zo flateus of gaan mensen denken dat ik dik ben?
Weer wint die mening van een ander.


Waarom trekken we ons toch zoveel aan van anderen?

 

Waarom doen we dat eigenlijk? Waarom vinden we het zo belangrijk wat anderen van ons denken?
Well, omdat het enorm spannend is om buiten de boot te vallen. Als groepsdieren, willen we ontzettend graag binnen de groep vallen. Want helemaal remy alleen? Liever niet!

In de basis is dit een hele gezonde reactie. Het is eentje die er bij onze soort diep zit ingebakken.
Vroeger, toen we nog in stammen over de savanna of door de bossen trokken, was het noodzakelijk om je aan te passen aan je stam. Je wilde er immers niet buiten vallen, want in je eentje overblijven, betekende meestal je dood.

Ondertussen zijn die grenzen vervaagd. We leven niet meer in stammen bij elkaar. Natuurlijk heb je je familie, je vriendengroep, je collega’s op je werk. Allemaal individuele groepen (stammen?) waar je bij hoort. Maar de mening waar jij bang voor bent, komt vaak niet uit deze groepen. Juist in deze groepen voelen we ons meer op ons gemak en durven we meer onszelf te zijn. Nee, meestal zijn we bang voor wat jan en alleman op straat wel niet van ons kan denken.


Die mening staat zo makkelijk klaar

 

Ja, even geen tijd om vriendelijk te zijn: We doen dit allemaal. Jij ook.
En dan maar meteen eerlijk. Ik zit niet vanaf een heilige hoogte te predikten.
Was dat maar waar. Nee, ik doe dit zelf ook nog regelmatig.

Voor mij is dit jaren een automatisme geweest. Een aantal mensen om me heen, stonden heel snel klaar met hun oordeel over mensen die ze tegenkwamen. En ja, ik wilde erbij horen. Ik wilde niet afgewezen worden. Dus ik ging hier in mee. Ik beaamde wat ze zeiden en betrapte mezelf erop dat ik het zelf ook begon te doen. Alsof het normaal was om dit te doen.

Bij mij begon dat te schuren. Ik werd er helemaal niet blij van en voelde me schuldig om wat ik deed. Daarom besloot ik dat ik dit niet meer wilde doen. Of me er in ieder geval bewust van te zijn als het wel gebeurde. En ik wilde niet langer meegaan in de mening van de mensen om me heen. Ik wilde bij mezelf blijven.

Maar toch, dit is iets wat we allemaal doen. De één vaker dan de ander. Soms bewust, maar meestal onbewust. Mij overkomt het ook nog steeds. Vooral op de dagen dat ik heel moe ben of niet lekker in mijn vel zit (Lees: Zo’n dag dat ik echt niet met mezelf door één deur kan en mezelf achter het behang wil plakken. Ja, zo’n dag ja).


Jij doet dit ook

 

Ja, of je je er nou bewust van bent of niet. Jij doet dit ook. Ik kan me niet voorstellen dat jij nooit over straat loopt en denkt “Jeetje, wat voor een lelijke jas heeft die persoon aan?” of “Zo, die mag ook weleens wat kilootjes af gaan vallen.”

Maar waarom doen we dit?


We zijn onzeker over onszelf

 

Misschien denk je nu: Nee joh, ik ben nooit onzeker over mezelf. Ik ben supertevreden met mezelf.
Maar als dat zo is, waarom heb je er dan behoefte aan om een oordeel te hebben over hoe een ander er uitziet of wat een ander doet? Waarom is het voor jou belangrijk om je iets aan te trekken van iemand waar jij persoonlijk niks mee te maken hebt? Is het niet veel makkelijker om lekker bij jezelf te blijven?

We doen dit omdat we validatie buiten onszelf zoeken. Omdat we onszelf beter willen voelen. En aangezien we dat niet volledig bij onszelf kunnen vinden. Zeker niet op het moment dat je jezelf even niet kunt waarderen. Hoe we ons dan wel beter gaan voelen? Door onszelf te vergelijken met een ander en iets te zien wat we zelf beter doen.

Als jij een mening hebt over de goedkopere kleding van iemand die je tegenkomt, voel jij je beter omdat dat je het gevoel geeft dat jij dat wel kunt betalen.
En zeg je ooit over iemand die slanker is dan jij; “Zo, die is dik!”
Nee, natuurlijk niet. Daarmee zou je alleen maar bevestigen dat jij ook te dik bent. Je wilt juist de onzekerheid over je eigen lichaam verbergen. Dat die ander dikker is dan jij, geeft jou het gevoel, dat het bij jou nog wel meevalt.


Maar, letten we eigenlijk wel zo erg elkaar?

 

Voor je gevoel letten we heel erg op elkaar.
En als jij regelmatig een mening hebt over iemand anders, dan hebben anderen dat toch ook over jou?
Ja, misschien wel, voor een paar minuutjes. Daarna zijn ze je weer vergeten.

Ga maar eens na hoe dat bij jou zit. De kleding of het gedrag of de lichaamsomvang van iemand die je tegen bent gekomen, moet wel heel veel impact op je hebben gemaakt, wil je daar meer dan een paar minuten mee bezig zijn.

Truth is, we zijn eigenlijk vooral met onszelf bezig. De persoon in kwestie is weer uit beeld en er zijn andere zaken die veel belangrijker zijn. Die je aandacht veel meer trekken. Je werk, de boodschappen, je eigen gedachten.

Dat gebeurt niet alleen jou, maar ook al die mensen waarvan jij verwacht dat ze een mening over jou hebben. Misschien ben je ze wel niet eens opgevallen en anders nooit voor lang. Zelfs als ze je wel opgemerkt hebben en een mening over je hebben, dan zegt dit meer over hen. Ze zoeken namelijk de validatie, die ze niet bij zichzelf kunnen vinden, bij jou.

Dus, wat maakt het uit wat ze van je vinden?
Waarom zou jij jezelf slecht laten voelen, door wat anderen (misschien) van je denken?
Doe lekker je ding.
Wees lekker jezelf.
En trek gewoon dat jurkje aan. 😉

Ook interessant:

Deel dit op social media:

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on pinterest

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Wil je nooit iets missen?

Schrijf je dan nu in, zodat je de inspiratiemails altijd direct in je mailbox ontvangt!

(Jouw gegevens zijn 100% veilig bij mij. Je kunt je hier te allen tijde voor uitschrijven.)